Bohaterki opowieści, polskie arystokratki, szły przez życie przebojem uwodząc, wykorzystując, porzucając. Na dworze Katarzyny II zdobywały nie tylko jej względy i łaski ale także faworytów - kochanków carycy. Oplątywały swą miłosną sztuką uległego na kobiece wdzięki króla Stanisława Augusta Poniatowskiego, rosyjskich ambasadorów, ministrów, arystokratów, generałów. Później w dobie Królestwa Polskiego, bywały kochankami carów Aleksandra I, Mikołaja I, wielkiego księcia Konstantego.
Nowa Książka Elwiry Watały to także panoramiczny fresk przybliżający okres panowania Katarzyny II, epokę stanisławowską - czas chylącej się ku upadkowi Polski, usuwanej z mapy Europy rozbiorowymi traktatami, lata królestwa Polskiego pod berłem carów. Przesuwają się przed naszymi oczyma wydarzenia o historycznym wymiarze, obrazy dworskiego życia: koncerty, bale, niekończące się uczty, także ludzie tamtej epoki: patrioci, karierowicze, renegaci... Leje się krew i wino, słychać gwar wypełniający carskie i królewskie komnaty, odgłosy miłosnych uniesień, brzęk rosyjskich rubli, którymi sowicie opłacano zaprzaństwo i zdradę...
Zapraszamy na kolejną wyprawę w fascynujący świat erotyki, namiętności, żądzy, który Autorka pokazuje z pozbawioną jakichkolwiek skrupułów odwagą.
Opowieść o jednym z najsłynniejszych dowódców partyzanckich AK z Gór Świętokrzyskich. "Nurt", cichociemny, początkowo był zastępcą mjr. Jana Piwnika "Ponurego". Po przeniesieniu "Ponurego" na Nowogródczyznę został dowódcą Zgrupowań Świętokrzyskich; w czasie koncentracji przed akcją "Burza" - dowódcą I batalionu 2 pułku piechoty Legionów AK, a w październiku 1944 r. - dowódcą 2 pułku piechoty Legionów AK. Przeszedł cały szlak bojowy pułku. Inspirował, opracowywał, a najczęściej dowodził wieloma akcjami i starciami bojowymi od wiosny 1943 r. do późnej jesieni 1944 r. W 1945 r. został awansowany do stopnia majora. Po wojnie zamieszkał w Londynie, zmarł 24 marca 1976 r. Odznaczony Orderem Virtuti Militari, dwukrotnie Krzyżem Walecznych, Srebrnym Krzyżem Zasługi z Mieczami. Związany uczuciowo z Górami Świętokrzyskimi pragnął, aby jego prochy spoczęły na Wykusie - leśnym wzgórzu w rejonie Wąchocka, gdzie znajdowała się baza operacyjna dowodzonego przez niego zgrupowania. W 1994 r., życzenie to zostało spełnione.
Książka wydana z finansowym wsparciem:
Ambasady Republiki Federalnej Niemiec
Fundacji Konrada Adenauera w Polsce
Fundacji im. Friedricha Eberta - Przedstawicielstwo w Polsce
Fundacji Współpracy Polsko-Niemieckiej
Goethe-Institut Munchen
Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej
Wilm Hosenfeld, oficer Wehrmachtu, podczas II wojny światowej pomagał przetrwać wielu prześladowanym wtedy Polakom i Żydom: wystawiał fałszywe zaświadczenia, udzielał protekcji, dostarczał potrzebującym żywności... Niewielu było niemieckich żołnierzy i oficerów, którzy tak jak on z narażeniem życia gotowi byli ratować niewinnych ludzi. Początkowo Hosenfeld nie był ani antynazistą, ani pacyfistą. We wrześniu 1939 r., jako członek NSDAP, wierzył, że wyrusza na sprawiedliwą wojnę. Straszne przeżycia, jakich doświadczył w Polsce, obserwując z bliska zbrodnicze poczynania okupantów, wstrząsnęły sumieniem tego głęboko wierzącego katolika. To dzięki pomocy Hosenfelda ocalał z zagłady m.in. Władysław Szpilman, polsko-żydowski kompozytor i pianista; jego losy stały się po latach kanwą głośnego filmu Romana Polańskiego "Pianista".
Dziennik i listy do rodziny ujawniają wewnętrzne dylematy i ewolucję poglądów niemieckiego oficera, który w czasach zła i pogardy dawał świadectwo swojemu człowieczeństwu najwyższej próby.
Wilm Hosenfeld, urodzony w 1895 r. w Mackenzell w Hesji, ranny w I wojnie światowej, był wiejskim nauczycielem w ojczystych stronach. W czasie II wojny światowej jako oficer Wehrmachtu przez pięć lat służył na terenie okupowanej Polski. W radzieckiej niewoli został skazany na 25 lat robót przymusowych. Zmarł w 1952 r. w obozie pod Stalingradem.
Ósmy ułan Beliny - generał brygady Józef Marian Smoleński (1894-1978), żolnierz Strzelca i 1 Kompanii Kadrowej, 1 Pułku Ułanów Legionów Polskich i 7 Pułku Ułanów Lubelskich, uczestnik walk o niepodległość i granice Rzeczypospolitej 1914-1920, absolwent Wyższej Szkoły Wojennej, szef sztabu 4 Dywizji Kawalerii, oddziałów I i III Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, dowódca 2 Pułku Ułanów Grochowskich, komendant Centrum Wyszkolenia Kawalerii, szef Oddzialu II Sztabu Głównego ZWZ we Francji, szef Oddziału VI Sztabu Naczelnego Wodza , komendant Wyższej Szkoły Wojennej na obczyźnie, II zastępca szefa Sztabu Naczelnego Wodza , zastępca dowódcy 3 Dywizji Strzelców Karpackich w kampanii włoskiej. Pozbawiony obywatelstwa polskiego - polityczny emigrant, wiceprezes Zrzeszenia Kół Pułkowych Kawalerii i prezes Instytutu Józefa Piłsudskiego w Londynie.
Książka zawiera bogatą spuściznę pisarską generała: jego wspomnienia, artykuły i listy, fragmenty książek i wykłady z Wyższej Szkoły Wojennej, dokumenty archiwalne ukazujące przebieg służby wojskowej w Polsce i Wielkiej Brytanii, a także wywiady z generałem oraz - szczególnie cenne - dzienniki z lat 1939-1940 oraz 1944-1945.
Fascynujący świat nimfomanek, dla których seks stanowi istotę życia i bodziec do działania, świat wybujałej erotyki panującej na dworach Francji, Szkocji, królestwa Neapolu, w Wersalu czy... na Kremlu. Najnowsza książka Elwiry Watały przedstawia barwne portrety kobiet (Pauliny Borghese, Emmy Hamilton, Marii Stuart, Izabeli Bawarskiej, George Sand, Wieroczki Dawidowej, Haliny Breżniewej) jako istot bezwolnych, ulegających swoim chorobliwym skłonnościom seksualnym. Specyficzna warstwa narracyjna tej książki, pełna naturalistycznych opisów scen erotycznych, może bulwersować wielu czytelników, więc ten, kogo razi wszelka bezpruderyjność, nie powinien po nią sięgać.
Relacja o trzech pierwszych (1979, 1983, 1987) papieskich pielgrzymkach do zniewolonej Ojczyzny. Autor przypomina także okoliczności wyboru kardynała Karola Wojtyły na Stolicę Piotrową i pierwsze dni Jego Pontyfikatu. Nauczanie oraz posługę Ojca Świętego Jana Pawła II przedstawia na tle wydarzeń w Polsce i Kościele, takich jak: powstanie "Solidarności", zamach na Placu Świętego Piotra, stan wojenny... Ukazuje wpływ, jakie wywarło papieskie nauczania na przemiany społeczne i polityczne w Europie Środkowo-Wschodniej: rozpad Związku Radzieckiego, odzyskanie suwerenności przez państwa dawnego bloku sowieckiego. Uświadamia, że to Jan Paweł II, niestrudzony apostoł nadziei, był ojcem polskiej wolności.
Jak każda postać historyczna nieprzeciętnego formatu, Marszałek Józef Piłsudski ma swoich zwolenników i zagorzałych przeciwników. Książka prof. Wójcika jest polemiką z pojawiającymi się w polskiej historiografii krytycznymi ocenami działalności Józefa Piłsudskiego. W aneksie zwięzły wybór tekstów Marszałka.
Marcin major Mieczysław Tarchalski 1903-1981 pochodził z rodu wielce zasłużonego dla Polski: wśród jego przodków byli uczestnicy powstań narodowych: listopadowego, styczniowego, wielkopolskiego, śląskiego.
Książka powstała jako krytyczna refleksja nad stanem polskiej biografistyki historycznej związanej z życiem i działalnością Józefa Piłsudskiego. Moim zamiarem było przezwyciężenie swoistego rodzaju warszawocentryzmu jego dotychczasowych biografii. Eksponuję w tej książce wątki rzadko poruszane, czyli takie tematy jak: rola Naczelnika Państwa w budowie aparatu państwowego i samorządowego: wojska, administracji, życia gospodarczego, ustawodastwa socjalnego, dyplomacji, szkolnictwa, instytucji kulturalnych. Zwróciłem uwagę na rolę Naczelnika Państwa w rozładowywaniu konfliktów narodowościowo-wyznaniowych. Przypomniałem jego szacunek dla chrześcijańskich zasad życia państwowego wyrażony m.in. w przemówieniu z 19 lipca 1919 roku skierowanym do Nuncjusza Papieskiego Achillesa Rattiego i w jego akcie oddania Polski Sercu Najjaśniejszej Marii Panny Ostrobramskiej z 1920 roku. Te dokumenty w dotychczasowych biografiach Józefa Piłsudskiego były na ogół świadomie pomijane.
Losy Stefana Mossora stanowią jedną z najbardziej kontrowersyjnych żołnierskich biografii XX wieku. Bohater książki służył w Legionach, brał udział w wojnie 1920 roku, ukończył paryską Ecole Superieure de Guerre i warszawską Wyższą Szkołę Wojenną, w której później przez wiele lat wykładał. Był wybitnym teoretykiem sztuki wojennej, "prawą ręką" generała Tadeusza Kutrzeby, twórcą jednego z najciekawszych planów wojny Polski z Niemcami.
We wrześniu 1939 roku dowodził pułkiem kawalerii. W jenieckim oflagu nawiązał dialog z Niemcami, proponując im w zamian za zaprzestanie represji wobec Polaków pomoc w "akcji pozyskania życzliwego stosunku narodu polskiego do Niemców". W kwietniu 1943 roku przewodniczył grupie polskich oficerów-jeńców wysłanych do Katynia po ujawnieniu sowieckiej zbrodni.
Po zakończeniu wojny powrócił do kraju, wstąpił do ludowego Wojska Polskiego, szybko awansował z podpułkownika na generała dywizji. Pełniąc w nim najwyższe funkcje (był m.in. zastępcą szefa Sztabu Generalnego) z jednej strony starał się, by armia zachowała narodowy charakter, z drugiej zaś był wykonawcą rozkazów komunistycznych władz. Koordynował operacje przeciwko polskiemu zbrojnemu podziemiu niepodległościowemu, akcje zmierzające do "zabezpieczenia" referendum z 30 czerwca 1946 roku oraz wyborów w styczniu 1947 roku. Opracował projekt operacji "Wisła", którą na miejscu, w Bieszczadach, dowodził. Na początku lat 50. został aresztowany wraz z grupą wyższych oficerów wywodzących się z armii II RP. W więzieniu był poddawany bardzo wymyślnym i brutalnym torturom, jednak oficerom śledczym nie udało się go złamać i zmusić do obciążenia zarzutami innych oskarżonych.
Autor książki w sposób obiektywny i wyważony, daleki od oskarżania i ferowania wyroków, stara się ukazać losy tego jednego z najzdolniejszych oficerów II Rzeczypospolitej, w którego biografii skupiły się doświadczenia pokolenia stojącego przed dramatycznymi wyzwaniami płynącymi z przegranej kampanii 1939 roku, okupacji niemieckiej, wreszcie wkroczenia sowieckich "wyzwolicieli" i zaprowadzenia komunistycznego reżimu.
István Kovács, wybitny węgierski historyk, poeta i powieściopisarz, także dyplomata, pisząc tę książkę, wykorzystał różnorodne źródła z epoki - pamiętniki, relacje, listy, a także bogate zasoby archiwów Budapesztu, Lwowa i Wiednia. Dzięki temu mógł precyzyjnie i kompetentnie przedstawić bieg życia generała Józefa Bema, świetnego stratega, odnoszącego błyskotliwe zwycięstwa militarne, i utalentowanego polityka, starającego się przywrócić pokój między zwaśnionymi narodami Siedmiogrodu.
W pracy tej dociekania wnikliwego historyka idą w parze z walorami pisarskiego warsztatu. Autor z talentem pisarza batalisty, barwnie opisuje bitwy stoczone pod dowództwem generała Józefa Bema.
Książka jest adresowana nie tylko do historyków. Przeczytają ją z zainteresowaniem wszyscy, którym bliskie jest wspólne dziedzictwo narodów polskiego i węgierskiego.
Książka opowiada o intymnym życiu rosyjskich caryc: Eudoksji Łopuchiny, Katarzyny I, Anne Iwanowny, Elżbiety Piotrowny i Katarzyny II, o dworskim życiu: balach, maskaradach, ucztach, pulsującym erotycznymi namiętnościami. Przed oczyma czytelników przesuwa się plejada faworytów, partnerów miłosnych igraszek swawolnych caryc, sowicie wynagradzanych i obsypywanych zaszczytami za swe erotyczne usługi. Poznajemy mroczny świat dworskiego życia przełomu XVII i XVIII w., w którym niepohamowanym erotycznym namiętnościom władczyń rosyjskiego imperium towarzyszą intrygi, zdrady, niekiedy ponure i odrażające zbrodnie.
Scenerię najnowszej książki Elwiry Watały, inicjującej serię wydawniczą Skandale Historii, stanowi dwór królewski w Wersalu czasów regencji po śmierci Ludwika XIII oraz panowania: Ludwika XIV, Ludwika XV i Ludwika XVI. Przewija się przez jej karty plejada słynnych królewskich metres tamtych czasów, m.in. markiza Montespan, markiza Maintenon, markiza Pompadour, księżna du Barry. Poznajemy ich intrygi, bezwzględne postępowanie wobec rywalek, nie znające jakichkolwiek hamulców erotyczne namiętności. Książka pozbawiona fikcji literackiej, oparta na różnorodnych źródła z epoki, przynosi zaskakujący swą szczerością obraz wersalskiego dworu: pozbawionego lukru, odartego z pozłoty, wyuzdanego, targanego brutalnymi dramatami, krwawymi tragediami. To nie Wesal przylizany, przygładzony, przestrzegający wzorowej etykiety do jakiego przywykliśmy, patrząc nań od strony reprezentacyjnej fasady. To Wersal odrażający, perwersyjny, cuchnący...
Spojrzenie na historię poprzez pryzmat erotycznego życia władców. Plejada erotomanów, impotentów, homoseksualistów, także ich żon: niekiedy nieszczęśliwych i neurotycznych, często nimfomanek i ladacznic. Tajemne dzieje królewskich alków, miejsca rozszalałych namiętności i druzgocących porażek.
Spojrzenie na historię poprzez pryzmat erotycznego życia władców. Plejada erotomanów, impotentów, homoseksualistów, także ich żon: niekiedy nieszczęśliwych i neurotycznych, często nimfomanek i ladacznic. Tajemne dzieje królewskich alków, miejsca rozszalałych namiętności i druzgocących porażek.
Pochodzące z archiwów londyńskich relacje polskich Żydów, opisujące okupację sowiecką Kresów Wschodnich lat 1939-1941, a także impresje Żydów z przymusowych pobytów w głębi ZSRR w latach 1940-1941 są w Polsce stosunkowo mało znane i wnoszą nowe spojrzenie na martyrologię obywateli polskich różnych narodowości pod sowieckim panowaniem w XX wieku.
W części monograficznej napisanej przez Krzysztofa Jasiewicza, autora od końca lat 80. specjalizującego się w problematyce Kresów i ZSSR, znajduje się szczegółowa analiza postaw Żydów pod okupacją sowiecką i zjawisk z ich udziałem, również tych patologicznych i nagannych.